Delta

دلتا حساسیت قیمت یک گزینه به تغییر یک واحد در قیمت دارایی زیربنایی را اندازه‌گیری می‌کند. این یکی از «یونانی‌ها» اصلی است که توسط معامله‌گران برای ارزیابی ریسک جهت‌دار و ساخت استراتژی‌های هد‌ج استفاده می‌شود. مقادیر دلتا برای گزینه‌های خرید 0 تا 1 و برای گزینه‌های فروش بین –1 تا 0 متغیرند و نشان‌دهنده میزان حرکت مورد انتظار پرایم گزینه در صورت تغییر دارایی زیربنایی است.

نحوه کارکرد

برای یک گزینه خرید، دلتا مقدار احتمال‌وار نشان می‌دهد که گزینه در صورت افزایش یک واحدی قیمت دارایی زیربنایی چقدر سود خواهد داشت. یک دلتای 0.50 نشان می‌دهد که قیمت گزینه در صورت افزایش یک واحدی قیمت دارایی زیربنایی، تقریباً نیم واحد افزایش خواهد یافت. گزینه‌های فروش دلتای منفی دارند؛ یک دلتای –0.30 به معنای آن است که قیمت گزینه فروش در صورت افزایش یک واحدی قیمت دارایی زیربنایی، حدود 0.30 واحد کاهش خواهد یافت.

دلتا ثابت نیست؛ همراه با تغییر قیمت دارایی زیربنایی، زمان تا انقضا و نوسان، تغییر می‌کند. این پدیده به عنوان «دلتای گاما» شناخته می‌شود. معامله‌گران دلتا را برای تنظیم نسبت‌های هد‌ج پایش می‌کنند تا تضمین شود که یک پورتفولیو در برابر حرکات کوچک در دارایی زیربنایی خنثی بماند.

عوامل کلیدی مؤثر بر دلتا عبارتند از:

• قیمت اعمال نسبت به دارایی زیربنایی (گزینه‌های در‌پول دلتاهای نزدیک به ±1 دارند)
• زمان باقی‌مانده تا انقضا (زمان کوتاه‌تر حساسیت دلتا را افزایش می‌دهد)
• نوسان ضمنی (نوسان بالاتر تمایل دارد دلتاهای گزینه‌های در‌پول را به 0.50 سوق دهد)

اهمیت آن

درک دلتا به معامله‌گران امکان می‌دهد تا قرارداد ریسک جهت‌دار را کمی‌سنجی کنند و هد‌ج‌های موثر بسازند. به عنوان مثال، یک معامله‌گر که یک گزینه خرید بلند مدت با دلتای 0.60 نگه داری می‌کند، ممکن است 60 سهم از سهام زیربنایی را کوتاه فروشد تا یک موقعیت خنثی دلتا ایجاد کند و خود را در برابر حرکات کوچک قیمت محافظت کند.

دلتا همچنین در تعیین اندازه موقعیت و مدیریت ریسک راهنمایی می‌کند. با جمع‌آوری دلتاهای تمام گزینه‌های یک پورتفولیو، یک معامله‌گر می‌تواند حساسیت کلی شبیه‌به-بتای آن به بازار را تخمین بزند و تصمیم بگیرد آیا هد‌ج‌های اضافی لازم است یا خیر. در عمل، دلتا اولین گام در ابزار یونانی‌هاست که قیمت‌گذاری گزینه را به پویایی‌های بازار واقعی مرتبط می‌کند.