Recession
رکود، در خرداقتصاد، دورهای از انحطاط اقتصادی موقت است که در آن فعالیتهای تجاری و صنعتی کند میشوند و معمولاً با کاهش تولید ناخالص داخلی (GDP) در دو فصل متوالی شناخته میشود.
نحوه کارکرد
رکود زمانی رخ میدهد که اقتصاد با کاهش فعالیت اقتصادی مواجه شود که معمولاً با کاهش تولید ناخالص داخلی (GDP) اندازهگیری میشود. این کاهش معمولاً با سایر شاخصها همراه است مانند افزایش بیکاری، کاهش مصرف مصرفکنندگان و کاهش سرمایهگذاری کسب و کارها. اداره تحقیقات اقتصادی ملی (NBER)، حکمگستر رسمی رکودهای آمریکا، رکود را به عنوان کاهش قابل توجه فعالیت اقتصادی تعریف میکند که در سراسر اقتصاد گسترش مییابد و بیش از چند ماه طول میکشد. آخرین رکود در آمریکا، به عنوان مثال، از دسامبر 2007 تا ژوئن 2009 ادامه داشت.
چرا اهمیت دارد
رکود اهمیت دارد زیرا تأثیرات قابل توجهی بر افراد، کسب و کارها و دولتها دارد. در طول رکود، بیکاری معمولاً افزایش مییابد که میتواند منجر به افزایش فقر و نابرابری درآمدی شود. کسب و کارها ممکن است برای بقا تلاش کنند که منجر به تعطیلیها و از دست دادن مشاغل میشود. دولتها اغلب کاهش درآمد مالیاتی را تجربه میکنند که میتواند توانایی آنها را برای ارائه خدمات و حمایت از نیازمندان محدود کند. علاوه بر این، رکود میتواند اثرات بلندمدتی داشته باشد مانند کاهش بهرهوری و پتانسیل تولید پایینتر برای اقتصاد. بنابراین، درک و مدیریت رکود هدف کلیدی سیاست اقتصادی است.