Stock Index

شاخص سهام، معیاری است که عملکرد گروهی انتخاب شده از سهام را اندازه‌گیری می‌کند و بخشی از بازار یا کل بازار را نمایندگی می‌کند. این شاخص، قیمت‌ها یا سرمایه‌گذاری بازار شرکت‌های جزء را در یک مقدار عددی واحد جمع‌آوری می‌کند و به سرمایه‌گذاران امکان می‌دهد بدون پیگیری هر موجودیت مالی جداگانه، روند کلی بازار را ارزیابی، بازده سرمایه‌گذاری‌ها را مقایسه و سلامت اقتصادی را سنجند.

نحوه کارکرد

محاسبه شاخص سهام به روش شیوه‌ای آن بستگی دارد. شاخص‌های وزن‌دار قیمتی مانند میانگین صنعتی داو جونز، قیمت سهام جزء را جمع‌آوری و بر تقسیم‌کننده‌ای که برای تنظیم تقسیم سهام و سود سهام تعدیل شده است، تقسیم می‌کند. شاخص‌های وزن‌دار سرمایه‌گذاری بازار مانند S&P 500، هر سهم سهام را در تعداد کل سهام معلق ضرب کرده، این مقادیر را جمع می‌کند و سپس بر مجموع دوره پایه تقسیم کرده و شاخص را به صورت یک مقدار نقطه‌ای بیان می‌کند. برخی شاخص‌ها از وزن‌دهی مساوی یا وزن‌دهی اساسی استفاده می‌کنند که هر جزء را به یک نفوذ یکسان می‌رسانند یا وزن را بر اساس متریک‌های مالی مانند درآمد یا سود تقسیم می‌کنند. مقدار شاخص به صورت زنده و در طول ساعات معاملاتی به‌روز می‌شود و تغییرات قیمت جزءهای آن را منعکس می‌کند.

اهمیت آن

شاخص‌های سهام به عنوان ابزارهای ضروری برای سرمایه‌گذاران، تحلیل‌گران و سیاست‌گذاران عمل می‌کنند. آن‌ها تصویری سریع از جهت بازار ارائه می‌دهند، اندازه‌گیری عملکرد صندوق‌ها و پورتفولیوها را ممکن می‌سازند و مبنای بسیاری از محصولات مالی مانند صندوق‌های شاخص، صندوق‌های متداول در بورس (ETF) و مشتقات هستند. به عنوان مثال، سرمایه‌گذاری‌ای که در پی دسترسی گسترده به سهام آمریکا است، ممکن است یک ETF S&P 500 خریداری کند که هدفش تقلید از عملکرد شاخص است و بدین ترتیب با یک معامله، دسترسی متنوع به ۵۰۰ شرکت بزرگ سرمایه‌دار را فراهم می‌کند. همچنین شاخص‌ها در تجزیه و تحلیل اقتصادی اطلاعات می‌دهند؛ روندهای صعودی اغلب نشان‌دهنده اعتماد سرمایه‌گذاران و توسعه اقتصادی است، در حالی که کاهش‌ها می‌توانند نشان‌دهنده تنش بازار یا فشارهای رکودی باشند.