Yield Curve

منحنی بازده یک نمایش گرافیکی از نرخ‌های بهره (بازده) است که سرمایه‌گذاران برای اوراق قرضه با کیفیت اعتباری برابر اما تاریخ‌های پایان مختلف دریافت می‌کنند. این نمودار بازده اوراق قرضه را بر روی محور عمودی و زمان تا پایان سررسید را بر روی محور افقی نمایش می‌دهد، به طور معمول اوراق قرضه خزانه‌داری کوتاه‌مدت را در سمت چپ و اوراق قرضه خزانه‌داری بلندمدت را در سمت راست نشان می‌دهد. اقتصاددانان و شرکت‌کنندگان در بازار از شکل این منحنی برای ارزیابی انتظارات درباره رشد اقتصادی آینده، تورم و سیاست پولی استفاده می‌کنند.

نحوه کارکرد

برای ساخت یک منحنی بازده، تحلیل‌گران بازده‌های فعلی مجموعه‌ای از اوراق قرضه دولتی را جمع‌آوری می‌کنند - مانند ۳ ماهه، ۲ ساله، ۵ ساله، ۱۰ ساله و ۳۰ ساله یال‌های خزانه‌داری. هر نقطه در این نمودار به یک تاریخ پایان مادی خاص مربوط می‌شود. اتصال این نقاط یک خط ایجاد می‌کند که می‌تواند متمایل به بالا، مسطح یا معکوس شود.

• منحنی نرمال (متمایل به بالا): سررسیدهای طولانی بازده بالاتری دارند که منعکس‌کننده تأمین خطر بیشتر و تورم انتظاری است.
• منحنی مسطح: بازده‌ها در سررسیدهای مختلف مشابه هستند که اغلب نشان‌دهنده عدم قطعیت درباره نرخ‌های بهره آینده است.
• منحنی معکوس: بازده سررسیدهای کوتاه‌مدت بیشتر از سررسیدهای بلندمدت است که به طور تاریخی پیش‌در‌آمدی برای کندی یا رکود اقتصادی است.

این منحنی می‌تواند روزانه با تحولات نیروهای بازار - عرضه و تقاضای اوراق قرضه، سیاست بانک مرکزی و انتظارات تورمی - تغییر کند.

اهمیت آن

منحنی بازده به عنوان شاخص پیش‌گویی‌کننده فعالیت اقتصادی عمل می‌کند. یک منحنی تند نشان‌دهنده رشد قوی‌تر است، در حالی که منحنی معکوس از هر رکود ایالات متحده پس از دهه ۱۹۶۰ پیش‌در‌آمدی کرده است. سرمایه‌گذاران از آن برای تعیین قیمت اوراق قرضه، مدیریت مدت پورتفوی و پیش‌بینی تغییرات در هزینه‌های وام‌گیری استفاده می‌کنند. به طور مثال، اگر بازده ۱۰ ساله یال‌های خزانه‌داری کمتر از بازده ۲ ساله شود، بانک‌ها ممکن است تضییق در تأمین وام دهند زیرا تأمین مالی کوتاه‌مدت گران‌تر از بازده‌های بلندمدت می‌شود که ممکن است گسترش اعتباری و فعالیت اقتصادی را آهسته کند.