Quantitative Tightening

انقباض کمی (QT) یک ابزار سیاست پولی است که توسط بانک‌های مرکزی برای کاهش اندازه ترازنامه‌های خود استفاده می‌شود و به‌طور موثر موجب خروج نقدینگی از بازار می‌شود. این فرآیند معکوس Quantitative Easing (QE) است که در آن بانک‌های مرکزی اندازه ترازنامه‌های خود را برای تزریق نقدینگی و تحریک رشد اقتصادی افزایش می‌دهند.

نحوه کارکرد

بانک‌های مرکزی معمولاً در انقباض کمی با اجازه دادن به سپرده‌های پایان دوره بدون جایگزینی آن‌ها یا فروش اوراق به بازار دخالت می‌کنند. این کار باعث کاهش عرضه پول می‌شود، زیرا اوراق بهره‌مندی از گردش خارج شده‌اند. در اینجا یک توضیح ساده ارائه شده است:

• بانک‌های مرکزی مقادیر زیادی از اوراق بهره‌مندی را در اختیار دارند که در طول QE خریداری شده‌اند و سود به بانک مرکزی پرداخت می‌کنند.
• در طول انقباض کمی، بانک مرکزی جایگزینی این اوراق بهره‌مندی را هنگام پایان دوره آن‌ها متوقف می‌کند یا آن‌ها را به بازار باز می‌گرداند.
• این کار باعث کاهش عرضه پول می‌شود، زیرا اوراق بهره‌مندی دیگر سود به بانک مرکزی پرداخت نمی‌کنند و پولی که برای خرید آن‌ها استفاده شده بود دیگر در گردش نیست.

چرا مهم است

انقباض کمی یک ابزار برای مبارزه با تورم و پایدارسازی اقتصاد است. در اینجا دلایل اهمیت آن شرح داده شده است:

• کنترل تورم: با کاهش عرضه پول، انقباض کمی به کنترل تورم کمک می‌کند. زمانی که پول زیادی در جستجوی کالاهای کمی است، می‌تواند باعث افزایش قیمت‌ها شود، بنابراین کاهش عرضه پول می‌تواند به نگهداشتن تورم در چکمه کمک کند.
• نرخ‌های بهره: انقباض کمی می‌تواند بر نرخ‌های بهره نیز تأثیر بگذارد. هنگامی که عرضه پول کاهش می‌یابد، نرخ‌های بهره تمایل به افزایش دارند، زیرا پول کمتری برای وام‌دهی در دسترس است. این می‌تواند به خنثی‌سازی یک اقتصاد بیش از حد گرم کمک کند.
• تأثیر بر بازار: انقباض کمی می‌تواند تأثیرات قابل توجهی بر بازارهای مالی داشته باشد. هنگامی که بانک مرکزی اوراق بهره‌مندی را می‌فروشد، قیمت آن‌ها تمایل به کاهش دارد و سود (که در جهت مخالف قیمت حرکت می‌کند) تمایل به افزایش دارد. این می‌تواند منجر به تغییرات در قیمت سایر دارایی‌ها شود، زیرا سرمایه‌گذاران ترکیب سرمایه‌گذاری خود را تنظیم می‌کنند.