Time Value

ارزش زمانی یک گزینه، بخشی از پریمیوم آن است که فراتر از ارزش جوهری می‌باشد و پتانسیل حرکت قیمت مطلوبانه دارایی پایه قبل از تاریخ انقضا را منعکس می‌کند.

نحوه کارکرد

پریمیوم کل یک گزینه از دو مولفه تشکیل می‌شود: ارزش جوهری و ارزش زمانی.

• ارزش جوهری سود فوری در صورت اجرای گزینه در لحظه حاضر است — به عنوان تفاضل بین قیمت دارایی پایه و قیمت اعمال برای گزینه‌های خرید، یا قیمت اعمال و قیمت دارایی پایه برای گزینه‌های فروش، با کف قیمت صفر محاسبه می‌شود.
• ارزش زمانی بخش باقی‌مانده از پریمیوم را در بر می‌گیرد و تحت تأثیر عواملی مانند زمان باقی‌مانده تا انقضا، بی‌ثباتی، نرخ‌های بهره و سود تقسیمی قرار دارد. هر چه به زمان انقضا نزدیک‌تر می‌شویم، ارزش زمانی تخریب می‌شود، فرآیندی که به عنوان افت ذتا شناخته می‌شود.
• به صورت ریاضی: پریمیوم = ارزش جوهری + ارزش زمانی. زمانی که یک گزینه در حداکثر سود (درون پول) قرار دارد، ارزش جوهری غالب است؛ زمانی که خارج از پول یا در پول قرار دارد، پریمیوم به طور عمده ارزش زمانی است.

چرا اهمیت دارد

درک ارزش زمانی به معامله‌گران کمک می‌کند تا ارزیابی کنند که آیا قیمت یک گزینه توسط عمر باقی‌مانده و انتظارات بازار توجیه شده است.

• برای مثال، یک گزینه خرید بر روی سهامی با قیمت ۱۰۰ دلار و قیمت اعمال ۹۵ دلار، ۵ دلار ارزش جوهری دارد. اگر قیمت بازار گزینه ۷ دلار باشد، ۲ دلار اضافی ارزش زمانی را نشان می‌دهد که در برابر این احتمال پاداش می‌دهد که سهام می‌تواند به بالای ۱۰۵ دلار قبل از انقضا برسد.
• پایش افت ارزش زمانی (ذتا) به فروشندگان امکان می‌دهد از تخریب پریمیوم سود ببرند و خریداران هزینه نگهداری یک موقعیت را پیش‌بینی کنند.
• در مدیریت ریسک، تمایز ارزش جوهری از ارزش زمانی روشن می‌کند که چه مقدار از قیمت یک گزینه به سود واقعی و چه مقدار به پتانسیل حدس و گمانی مربوط می‌شود.